A Court of Wings and Ruin – Sarah J. Maas

Looming war threatens all Feyre holds dear in the third volume of the #1 New York Times bestselling A Court of Thorns and Roses series.

Feyre has returned to the Spring Court, determined to gather information on Tamlin’s manoeuvrings and the invading king threatening to bring Prythian to its knees. But to do so she must play a deadly game of deceit – and one slip may spell doom not only for Feyre, but for her world as well.

As war bears down upon them all, Feyre must decide who to trust amongst the dazzling and lethal High Lords – and hunt for allies in unexpected places.

In this thrilling third book in the #1 New York Times bestselling series from Sarah J. Maas, the earth will be painted red as mighty armies grapple for power over the one thing that could destroy them all.


699 pagina’s – gepubliceerd op 2 mei 2017 door Bloomsbury YA.


Boeken in deze serie

#1: A Court of Thorns and Roses #2: A Court of Mist and Fury
#3: A Court of Wings and Ruin Novella 1: A Court of Frost and Starlight

Wat. Een. Serie!

Ondertussen heb ik dit boek al wel een half jaar geleden uitgelezen, maar hij blijft me bij. In mijn recensie over deel 1 en 2, zei ik vol bewondering dat deel 3 mij niet teleur zou kunnen stellen. Ik neem deze woorden terug, want het einde van een verhaal is altijd een gevoelig punt als je een boek/serie graag leest. Ik moet eerlijk toegeven dat ik vind dat Sarah J. Maas niet zo goed is in een einde maken aan haar verhalen. Ze heeft een geweldige schrijfstijl en weet een boek echt spannend op te bouwen, maar het einde was er te plots. Het was alsof ze ineens besefte dat ze aan de limiet van aantal pagina’s zat en het einde heel snel moest afronden. Daardoor voelt het alsof bepaalde problemen of mysteries niet opgelost zijn.

Maas is een zeer goede fantasy-schrijftster naar mijn mening, maar soms voelt haar wereld te perfect. Ze doet desondanks wel een goede poging om de innerlijke problemen van de personages aan te kaarten: Fae zijn betekent niet dat je perfect bent.

Het is een enorm dik boek (± 699 pagina’s), dus er gebeurd veel in het verhaal. Ik vond dat zowel deel 1 en 2 traag op gang kwamen, maar een enorme climax hadden. Door dit boek ben ik gevlogen. Elke scène was interessant en leuk om te lezen. Ik wilde steeds meer lezen, dus 699 pagina’s? Da’s toch niets! De serie had gerust nog langer mogen zijn. Ik ben dus heel blij dat er nog novella’s gepland zijn, maar ik heb zo’n vermoeden dat niet alles rozengeur en manenschijn gaat zijn in Prythian.

Persoonlijk vind ik dat de pluspunten van elk boek, de minpunten van het andere boek opvangen. Op die manier creëert Maas een intrigerende fantasywereld en moet je de serie in zijn geheel beschouwen, niet boek per boek.

Spoilers

meer tonen


Ik vermoed dat deze serie nog lang één van mijn favorieten zal blijven en ik kijk er naar uit om nog meer boeken van Maas te lezen!

 

 

In welke court zouden jullie willen wonen en wie is jullie favoriete personage?

Ik denk dat het heerlijk moet zijn om dicht bij de zee te wonen en waar het altijd warm is! Mijn favoriete personage is volgens mij toch wel Rhysand. Elke character-crush die ik ooit had, verbleekt in vergelijking met hem. ♥


One Comments

Leave a Reply