Dag 1 – Vliegen!

Gisteren was het eindelijk tijd. Mijn vliegtuig zou vertrekken om 10:05 en mijn reisgenoten en ik hadden afgesproken om rond zeven uur in de luchthaven van Zaventem te zijn. Dit betekende dus dat mijn ouders en ik om 6:45 met de auto moesten vertrekken. Mijn wekker stond om 4:30.

De rit naar de luchthaven was goed verlopen en de bagage inchecken ging probleemloos. Nadien bij de douanecontrole ging het alarm af toen ik door de poort liep en heeft een medewerkster mij gefouilleerd. Dat was wel even speciaal!

Uiteindelijk waren we zo snel door alle controles dat we nog enkele uren moesten wachten aan de gate. Maar verveling maakte al snel plaats voor euforie want al gauw, om 9:45, mochten we instappen.
Mijn eerste indruk was claustrofobisch. Ik kon niet rechtstaan op mijn plaats en ik moest mijn hoofd ver draaien om uit het raam te kunnen kijken, desondanks ik erlangs zat. Het vliegtuig schokte, kraakte en beefde al nog voor het klaar was voor vertrek en toen het dan effectief begon te rijden werd het er niet beter op. Take-off duwde me beangstigend hard in mijn stoel, maar eens we van de grond opstegen verdwenen mijn zorgen. Wel werd ik enorm door elkaar geschud, maar aan het raam zitten en kunnen kijken naar wat er gebeurd was fijn. Aan de andere kant voel je ook verrassend weinig van het draaien van het vliegtuig. Dat merk je pas als je naar buiten kijkt en dat gaf me toch een beetje een misselijk gevoel.

De landing in Frankfurt was hard door het remmen. Er stond een bus ons op te wachten toen we uitstapten die ons naar het hoofdgebouw bracht. Daar hebben we ook een tweetal uur moeten wachten tot we op het vliegtuig naar Osaka konden. De hele vlucht leek uit Japanners te bestaan en ook de helft van de stewardessen waren Japans. De uitleg werd in het Duits, Engels en Japans gedaan.

Het duurde elf uur om er te geraken en dit was heel zwaar. We vertrokken omstreeks 14 uur en we kregen ons avondmaal al rond 16.30 uur. Het ontbijt kregen we tegen middernacht. Er was keuze tussen een Westerse maaltijd en een Japanse maaltijd en ik heb natuurlijk twee keer het Japanse eten gekozen. Daar had ik geen spijt van!

Wat de vlucht het ergste maakt zijn de slechte zetels. Ik had na een paar uur rugpijn en pijn in mijn staartbeentje en ik kon dit maar niet verhelpen, want elke positie had wel een minpunt. Slapen ging daardoor vooral moeilijk.

We landden omstreeks 7u ’s ochtends plaatselijke tijd (1u ’s nachts Belgische tijd). Mijn dag begon en ik had amper geslapen. 😛

We werden wel direct verwelkomd door Pikachu. Hoe cliché. 😀


Geef een reactie